Pseudomonarchia Daemonum
Pseudomonarchia Daemonum | |
---|---|
skribita verko | |
Aŭtoroj | |
Aŭtoro | Johann Weyer |
Lingvoj | |
Lingvo | latina lingvo |
Eldonado | |
Eldondato | 1577 |
Pseudomonarchia Daemonum, antaŭe Hierarkio de la demonoj estas apendico de la verko de Johann Wier «De praestigiis daemonum» (1577). La titolo de la la apendico proksimume signifas "la falsa monarkio de la demonoj".
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Agares.jpg/220px-Agares.jpg)
Temas pri grimorio simila al'Ars Goetia, la unua volumo de la Malgranda Ŝlosilo de Salomono kaj entenas liston de demonoj kun la horojn kaj taŭgajn ritarojn por ilin alvoki.
La unua libro estis verkita antaŭ ol la Malgranda Ŝlosilo de Salomono kaj montras kelkajn malsamecojn kompare kun tiu. Aperas 69 demonoj (anstataŭ 72) en la listo kaj la hierarkio de la spiritoj malsamas, kiel ankaŭ iuj iliaj karakterizoj. La demonoj Vassago, Seere, Dantalion kaj Andromalius ne ĉeestas en la listo de tiu libro, dum Pruflas malĉeestas en la Malgranda Ŝlosilo de Salomono. Pseudomonarchia Daemonum krome, malsame ol tiu lasta, ne atribuas sigilojn al la demonoj.
Wier difinis sian manuskriptan fonton kiel Liber officiorum spirituum, seu Liber dictus Empto. Salomonis, de principibus et regibus daemoniorum. (Libro pri la oficoj de la spiritoj, aŭ libro difinita 'Empto'. De Salomono, koncerne la princojn kaj reĝojn de la demonoj).
Tamen en la artikolo rilate la demonon Gaap aŭ Tap, la teksto rifuzis ke Salomono estis la kompilinto de la preĝpetoj dum indikis Ĥam, filon de Noa, por tiu rolo; kaj skribas:
Estis iuj nekromanciuloj kiuj oferis kaj bruligis antaŭ li; kaj por lin alvoki, praktikis arton, dirante ke tiun estis kreinta Salomono la saĝulo. Afero ne veras: ĝi estis iniciatinta de Ĥam filo de Noa, kiu post la diluvo komencis subite alvoki la malbonajn spiritojn, kaj kreinta arton je ties nomo, kaj libro kiu estas konata al multaj matematikistoj.
Estas menciita ankaŭ la Purgatorio, kiun ĉi-tie estas nomata "Cartagra".
La 69 demonoj
[redakti | redakti fonton]
1. Bael |
24. Bune |
47. Samigina |
Bibliografio
[redakti | redakti fonton]- Jean-Patrice Boudet, Les who's who démonologiques de la Renaissance et leurs ancêtres médiévaux, Médiévales, 44 (2003), enrete france
- George Mora, Benjamin G. Kohl Witches, devils, and doctors in the Renaissance: Johann Weyer, De praestigiis daemonum volume 73 de Medieval & Renaissance Texts & Studies , 1991 angle
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]Esteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- [1] Dulingva, latina kaj angla, teksto de Pseudomonarchia Daemonum